Cultuurevenement (Nederlands 5): spektakel-musical Daens

Een rijdende trein, vuurwerk, blaffende honden, galopperende paarden, vallende sneeuw: het komt allemaal aan bod in de spektakel-musical Daens van Studio 100. Na de musicals 14-18 en 40-45 was ook deze musical een schot in de roos.

De musical Daens neemt ons mee terug naar het Aalst van 1888. De bevolking werkt er onder erbarmelijke omstandigheden in de textielfabrieken: ze worden misbruikt en uitgebuit door de rijke fabrieksdirecteuren. De textielarbeiders werken zes dagen per week, tien tot twaalf uur per dag en dat tegen een hongerloon. Mannen worden ontslagen, omdat vrouwen en kinderen goedkoper werken. Kinderen werken dag en nacht en sommigen raken zo vermoeid dat ze in slaap vallen en letterlijk onder de machines worden verpletterd. Zo is de situatie die priester Adolf Daens, na een conflict met bisschop Stillemans, aantreft wanneer hij terugkeert in zijn geboortestad Aalst.

"Het is ook geen kwestie van vragen, Monseigneur. Ik ga naar Aalst." 

"Doodgevroren, ze vallen hier als vliegen." 

Daens verzet zich tegen de vele mensen die reeds ontslagen zijn en tegen de wantoestanden in de textielfabrieken. In zijn strijd krijgt hij de steun van Nette, pas zeventien maar al kostwinner voor haar hele gezin. Ook de liberalen en de socialisten kiezen de kant van het volk. Iemand onder die socialisten, is Jan De Meeter. Te midden van de sociale onrust en de barre levensomstandigheden ontstaat er een verboden liefde tussen Nette, het katholieke meisje, en Jan, socialist in hart en nieren. De passie die aanwezig is tussen de twee lijkt levensecht en laat het publiek niet onberoerd. Een dikke pluim voor Free Souffriau en Michiel De Meyer.

"Ooit, die dag komt ooit, ge moogt dus nooit uw dromen laten varen." 

De musical Daens liet me, net zoals zijn voorganger 40-45, met mijn mond vol tanden staan. Ook deze musical was adembenemend. Doordat ik helemaal vooraan zat, beleefde ik alles nog intenser. Ik had gedurende de tijd dat de musical gespeeld werd het gevoel dat ikzelf in het jaar 1888 leefde. Zo levensecht speelden de acteurs de situatie van toen na. De rekwisieten die gebruikt werden, waaronder echte weefmachines, gaven mij het gevoel even in een tijdmachine gezeten te hebben. 

De musical gaf me een duidelijk beeld van hoe de toestand was in het jaar 1888. Als ik die met één woord moet samenvatten, zou ik dat doen met het woord 'schijnend'. Het is verschrikkelijk om te zien hoe vrouwen en kinderen uitgebuit worden en zelfs doodvriezen van de koude. Om nog maar te zwijgen van de verkrachting van Nette. Dat greep iedereen zonder twijfel naar de keel. Hoe het eraan toeging in het jaar 1888 kunnen wij ons amper voorstellen. Toch slaagden de makers van de musical erin om ons dat tikkeltje dichter bij die tijd te brengen.

Deze musical zou een geschikte culturele uitstap kunnen zijn voor scholen. Zeker in functie van het vak geschiedenis kan de musical een verrijking zijn voor de leerlingen. Op die manier zullen ze heel wat bijleren over het jaar 1888. Ook in functie van het vak Nederlands zou dit een perfecte uitstap kunnen zijn. Om verder te bouwen op de bouwstenen van een verhaal, bijvoorbeeld. In dat geval kan je de leerlingen een nataak laten maken waarin ze de bouwstenen die in de musical aan bod kwamen moeten bespreken. 

Ik zou zeggen: ga zeker eens een bezoekje brengen aan deze fantastische musical. Je zal met je mond vol tanden staan en nog lange tijd nagenieten van dit prachtig stukje cultuur.